WRZESIEŃ 1992

49.

KSIĘGO ŚWIĘTA

TWA TREŚĆ NIEPOJĘTA

DLA WIELU LUDZKICH DUSZ

GDY U KART TWOICH

Z NADZIEJĄ PRZYKLĘKAM

SŁYSZĘ W ICH TREŚCI

SZEPT BOSKICH UST

I DRŻENIE NAGLE

ME SERCE OGARNIA

BO WIEM ŻE TUŻ PRZY MNIE

ZNAJDUJE SIĘ BÓG

ON KŁADZIE SWE DŁONIE

NA MEJ GŁOWIE GRZESZNEJ

I MÓWI CICHUTKO

- WRÓĆ CÓRKO MA…WRÓĆ…

I NIE WIEM SKĄD NAGLE

ŁZY TOCZĄ SIĘ WARTKO

I NIE WIEM GDZIE NAGLE

ZNIKA Z SERCA LÓD

ZNÓW CZUJĘ SIĘ WOLNA

SZCZĘŚLIWA – NAPRAWDĘ

O BOŻE MÓJ BOŻE

CZY ZDARZYŁ SIĘ CUD?!

/1992.09.21./

50.

SZEPNIJ MI

KILKA CZUŁYCH SŁÓW

W TEN WIECZÓR UPOJNY

PEŁEN GWIAZD

SPÓJRZ W NIEBO

CZEKA DUŻY WÓZ

W NIM DO NIEBA

POFRUNIEMY BRAM

PRZYTUL MNIE MOCNO

Z CAŁYCH SIŁ

BYM W TYM PĘDZIE

NIE ZNIKŁA W OTCHŁANI

SPÓJRZ

JUŻ KSIĘŻYC WITA NAS

WŚRÓD BURZ

DROGA MLECZNA

PROWADZI W NIEZNANE

/1992.09.22./

51.

COŚ SPADŁO NAGLE

NIEWIDOME SZKARADNE

NA SERCU SIADŁO

NIE CHCE UCIEC STĄD

WBIŁO ZĘBY W TĘSKNOTĘ

GRYZIE W OCZY

A POTEM ŁEZ TYSIĄCE

WYPIJA JAK SMOK

I PĘCZNIEJE PASKUDNIE

I TWARZ KRZYWI MARUDNIE

PRECZ

JUŻ NIE CHCĘ CIĘ ZNAĆ!

ZNIKAJ SZYBKO NIECNOTO

WSZAK NA ŚWIECIE TAK ZŁOTO

JESIEŃ PIĘKNA UROCZA

DZIŚ TRWA

PODEJRZLIWA ZAZDROŚCI

SKRZYCZĘ CIEBIE W MEJ ZŁOŚCI

I UCIEKNIESZ OBITA

W MYCH SNACH

/1992.09.23./

PAŹDZIERNIK 1992

52.

SPADŁ DESZCZ

PRZYWITAŁ NASTROSZONE WRÓBLE

NA PŁOCIE

ZAPUKAŁ DO OKNA

BEZ PARDONU WYGANIAJĄC

RESZTKI SNÓW

I POCZŁAPAŁ ZE MNĄ

NA SPACER…

SZLIŚMY TAK RAZEM

POD RĘKĘ

ZMOCZENI I SENTYMENTALNI

ODKRYWALIŚMY NA NOWO

ŚCIEŻKI LETNICH PRZYGÓD

KTÓRE ZASTYGŁY

W CZARNYM KRĘGU OGNISKA

ZNAKU WYRYTYM NA STAREJ SOŚNIE

I SZELEŚCIE CICHEJ RZECZKI

TĘSKNIĄCEJ SAMOTNIE

ZA NASZYM LETNIM

ŚMIECHEM

/ 1992.10.11./

53.

RAZ SENNY CZAS NAWIEDZIŁ ŚWIAT

ZAPADŁAM W SEN CO DŁUGO TRWA

I JESTEM WCIĄŻ SAMA W TYM ŚNIE

PIASZCZYSTA DROGA PROWADZI MNIE

POD GÓRĘ W DÓŁ NA UKOS W BOK

RAZ SZYBKI BIEG RAZ MARSZA KROK

I NIE WIEM WCIĄŻ GDZIE IDĘ TAK

PRZED SOBĄ W DALI WIDZĘ ZNAK

KSZTAŁT SERCA STRZAŁA NAGŁY WSTRZĄS

W PŁOMIENNYM TAŃCU PLĄSAM W NOC

I NAGLE WPADAM GDZIEŚ W CZARNY RÓW

NIE TO NIE RÓW – TO KONIEC SNU

NA JAWIE ZNÓW ZNAJDUJĘ SIĘ

LEŻĄC WSPOMINAM CO ŚNIŁAM WE ŚNIE

/ 1992.10.11./

54.

ZNIKNĄĆ WE MGLE

CICHO NIESPODZIANIE

W CHWILI JEDNEJ

GDY NACHODZI MNIE ŁKANIE

ZNIKNĄĆ NA DŁUGO

NIE PRZYSPARZAĆ SMUTKU

ZNALEŹĆ SIĘ NAGLE

W MAŁYM CIEPŁYM OGRÓDKU

TAM ZOSTAWIĆ TĘSKNOTĘ

MARY SENNE A POTEM

Z LEKKIM SERCEM

PRZYLECIEĆ Z POWROTEM

/1992.10.28./

55.

CHCIAŁABYM MÓC

ROZUMIEĆ CIĘ BEZ SŁÓW

BO TAK CIĘŻKO PRZYCHODZI NAM

SZCZEROŚĆ

MYM MARZENIEM JEST

BYŚMY STOJĄC GDZIEŚ

RYTMEM SPOJRZEŃ

CZYTALI W SWYCH DUSZACH

CZY ISTNIEJE TA WIĘŹ

MIEDZY JAWĄ A SNEM

CZY ISTNIEJE

CZY ŚNIĘ NIEPOTRZEBNIE…

JEŚLI ZNAJDZIESZ JĄ TY

TO WSKAŻ DROGĘ TEŻ MI

A WNET SZCZĘŚCIE ZAGOŚCI

WIĘC SPIESZ SIĘ

/1992.10.28./

56.

ISTNIEJĄ W MYM ŻYCIU

DNI PEŁNE RADOŚCI

DNI TAK SZCZĘŚLIWE

I PEŁNE MIŁOŚCI

ŻE TRUDNO WTEDY

MYŚLEĆ O ZŁOŚCI

TRUDNO SIĘ MARTWIĆ

POWSZEDNIM DNIEM

LECZ SĄ TEŻ CHWILE

PEŁNE ROZTERKI

PEŁNE ŁEZ GORZKICH

WIELKICH I CIĘŻKICH

KTÓRE SPŁYWAJĄ CICHO

PO TWARZY

ACH – JAKŻE TRUDNO

JEST WTEDY MARZYĆ

/1992.10.29./

WRZESIEŃ 1993

175.

I NA CO MI TE ŁZY?

NIE ZMIENI SIĘ NIC

OD ICH MOKREJ SKARGI

SERCA UKŁADANKA

ROZSYPANA

ROZDARTA

DZIŚ SKLEIĆ JEJ NIE CHCE JUŻ NIKT

/ 1993.09.19./

176.

WSPOMNIENIA MOJE

TO LIŚCIE JESIENNE

UŚMIECHEM I ŁZAMI

PRZYPRÓSZYŁ JE CZAS

DZIŚ JESTEM UBOŻSZA

O MIŁOŚĆ I SZCZĘŚCIE

DZIŚ WIEM CZYM SĄ W ŻYCIU

SAMOTNOŚĆ I STRACH

DWA SERCA ODDAŁAM

NIE CHCIAŁAM ZBYT WIELE

SEN CIEPŁY O JUTRZE

I PRZYJAŹŃ WE MGLE

Z SERC JEDNO ZDEPTANO

W MĘCZARNI KONAŁO

A DRUGIE PRZEPADŁO

DO DZIŚ NIE WIEM GDZIE

NIEDŁUGO ŚNIEG BIAŁY

PRZYSYPIE WSPOMNIENIA

LECZ ŻYĆ BĘDĄ WIECZNIE

NIE OSZKLI ICH MRÓZ

NIE DOTRZE TEŻ DO NICH

WIEW ŚWIEŻY MARZENIA…

JAK UFAĆ MIŁOŚCI

GDY WCIĄŻ SPRAWIA BÓL?

/ 1993.09.17/

PAŹDZIERNIK 1993

177.

WPATRYWAŁA SIĘ W NIĄ

PARA OCZU MŁODYCH

ZIELONYCH

PRZYJAŹNIE CZĘSTO DŹWIĘCZAŁA

MYŚLI KOŁYSZĄC NIEZDARNE

PIERWSZE KROKI

GDZIE ODESZŁA

MOJA

NIESPEŁNIONA

BEZTROSKA

CISZA?

/ 1993.10. 04./

178.

TU ZNAJDZIESZ ODPOWIEDŹ…

POCHYL GŁOWĘ

NAD TWARDĄ ŁAWKĄ

ZAPOMNIJ O SOBIE

STAŃ SIĘ WIATREM

I OSTUDŹ CZOŁO ZMARTWIONE

JEGO ZAPYTAJ – DLACZEGO?

ODPOWIE:

- SŁOŃCE NIE ZASZŁO

TO TYLKO CIEŃ GRZECHU

NAD TOBĄ

OBJĄŁ CIĘ CIASNO

/ 1993.10. 05./

179.

PTAK WIARY

NADZIEI

MIŁOŚCI

JEST TUTAJ

POPATRZ DOBRZE

NIE ZAMYKAJ

OCZU

PROSZĘ

PODEJDŹ BLIŻEJ

ODCHODZISZ…

SPÓJRZ RAZ JESZCZE

BYŁ BLISKO

ODFRUNĄŁ

SPŁOSZONY

/ 1993.10. 16./

180.

DWIE ŚCIEŻKI

JEDNA JEST MOJA

NA PEWNO

DRUGĄ DAM TOBIE

BO WIEM

ŻE KIEDYŚ SIĘ ZBIEGNĄ

/ 1993.10. 16./

181.

POEZJĄ ŻYJĘ

POEZJĄ ODDYCHAM

POEZJĄ PYTAM

W POEZJI SZUKAM

W POEZJI ZNAJDUJĘ

CZEKAM

/ 1993.10. 16./

184.

KAŻDY MÓJ UŚMIECH

POTRAFISZ ZNISZCZYĆ

SWYM SZARYM CIENIEM

DRŻĄCĄ RĘKĄ

PRAGNĘ RAZ WYŚNIĆ

CIERPIENIA WSZYSTKIE

NA GŁADKIM PAPIERZE

KAŻDY MÓJ POWRÓT

Z TRYUMFEM PRZYJMUJESZ

TULĄC MNIE CHŁODNO W UŚCISKU

SERCE ZIMNE ŁZĄ SŁONĄ GRZEJĘ

JAK PRZY PRAWDZIWYM

OGNISKU

KAŻDA JUŻ CHWILA

DO CIEBIE NALEŻY

OKRUTNY Z CIEBIE PRZEWODNIK

MÓWISZ ŻE CIEMNO

ŻE DŁUGO CIERPISZ

NIE ZAWSZE UMIESZ SIĘ MODLIĆ

PRZYJAŹŃ NAS KIEDYŚ

ŁĄCZYŁA SERDECZNA

TY BYŁEŚ MŁODY

JA ZBYT SZCZĘŚLIWA

ZABRAKŁO CZASU

BY WSPÓLNIE MARZYĆ

DZIŚ TYLKO Z BÓLEM

UMIEMY WSPOMINAĆ

/ 1993.10. 31./

185.

POKOCHAJ MNIE

DLA SAMEGO SIEBIE

ZAPRAGNIJ

BYM DAŁA CI SZCZĘŚCIE

- NIE ODMÓWIĘ

BO CHCĘ KOCHAĆ

Z WZAJEMNOŚCIĄ

/ 1993.10. 31./

182.

WIEM

ŻE KIEDYŚ CIĘ SPOTKAM

MOŻE JUTRO

UŚMIECHEM ODPOWIESZ

NA MÓJ SMUTEK

SIĘGNIESZ DO WNĘTRZA

I POMOŻESZ MI WYDOBYĆ Z NIEGO

CO TYLKO NAJLEPSZE

- SAMA NIE UMIEM

MOŻE JUTRO

ZAMIESZKASZ W MYCH MYŚLACH O TOBIE

BĘDZIESZ DLA MNIE POTRÓJNY:

ZNAJOMY

PRZYJACIEL

CZŁOWIEK

/ 1993.10. 16./

183.

BIEGNIE CZAS

SAMOTNY

SZKLANE MA DŁONIE

ZAMIAST OCZU DOŁY CIEMNE

WŁOSY POTEM ZLEPIONE

BIEGNIE CZAS

ŻYCIE MU MIJA

PRZED CZASEM

CIĄGLE BIEGNIE

NIE USTAJE

NIE POWRACA

MINĄŁ MNIE

MINĄŁ CIEBIE

ZABRAŁ WSZYSTKO

PIERWSZĄ MIŁOŚĆ

MŁODY UŚMIECH

NASZĄ PRZYSZŁOŚĆ

/ 1993.10. 25./

WRZESIEŃ 1994

257.

ZWĄTPIŁEŚ

TWOIM PRAWEM

STAŁO SIĘ

PYTAĆ

DLACZEGO

ŁZY RZEŹBIĄ TWARZ

CZUJESZ BEZWŁAD NÓG

NIEMOC RĄK

SEN

ZBYT PÓŹNO PRZYCHODZI

NA KAWĘ

NIE

NIE POMYLIŁEŚ DRÓG

ZA ZAKRĘTEM

UWIERZYSZ

NA NOWO

/1994.09.02./

258.

NIE UNIKNĘŁAM

KRZĄTANINY

SERCA

NIE PROTESTOWAŁAM

GDY NADZIEJA PRZYBIERAŁA KSZTAŁT

DŁONI

NIE ZABIEGŁAM

DROGI

MYŚLOM

PRZEGRAŁAM

WALKĘ

O SIEBIE

/1994.09.03./

259.

W MOICH SŁOWACH

MIŁOŚĆ

WYBUJAŁA NAD PODZIW

DOSTRZEGŁEŚ RĄBEK

NIBY EWĘ

POKAZAŁEŚ ŚWIATU

ZWIĘDŁA

/1994.09.08./

260.

LISTY

PASMA ZDAŃ

EPIKA

OKROIŁAM SŁOWA

MINIMUM

ODDYCHAM

ZA PARAWANEM

POEZJI

/1994.09.08./

261.

BYŁ RAJ

SŁODKIE JABŁKA

MIŁOŚCI

GDY

POCZĄTEK STAŁ SIĘ

KOŃCEM

MIŁOŚĆ PRZYBLADŁA

RAJU NIE MA

TYLKO

OWOC

DO DZIŚ ZAKAZANY

SMAKUJE

NAJBARDZIEJ

/1994.09.08./

262.

W KAŻDYM CALU

BYŁO

WSPANIALE

JEST

WSPANIALE

ALE

ZAWSZE SIĘ ZNAJDZIE

JAKIEŚ

ALE

/1994.09.08./

263.

Piosenka dla dwóch takich…

PEŁNE GARŚCIE LATA

RZUCILIŚCIE NA STÓŁ

I W DROGĘ NA BOSAKA

NIE WAŻNE BRUK CZY MUŁ

SZLAKAMI NIEZNANYMI

POBŁĄDZIĆ FAJNA RZECZ

PRZY CZAPLACH I ŚLIMAKACH

ROZMOWA TOCZY SIĘ

Ref. PRZYJACIELE

WAKACYJNI CZARODZIEJE

PRZY WAS UWIERZYŁAM W CZARY

PRZY WAS ŚWIAT NIE TAKI SZARY

JAK NA CO DZIEŃ

ROZSTALIŚMY SIĘ NAGLE

BY ZNOWU SPOTKAĆ SIĘ

NA SZUMACH SIĘ WYSZUMIEĆ

I W SWETRZE KĄPAĆ SIĘ

MINĘŁY DNI SZALONE

NIE TRZEBA SMUCIĆ SIĘ

SPOTKAMY SIĘ W GUCIOWIE

DO ZOBACZENIA CZEŚĆ!

Ref. PRZYJACIELE

WAKACYJNI CZARODZIEJE

PRZY WAS UWIERZYŁAM W CZARY

PRZY WAS ŚWIAT NIE TAKI SZARY

JAK NA CO DZIEŃ

/1994.09.08./

LISTOPAD 1992

57.

RAZ DOBRO

RAZ ZŁO

RAZ PRZYJAŹŃ

RAZ GNIEW

PRZEPLATA SIĘ WCIĄŻ

IRONIA I WDZIĘK

RAZ SZCZĘŚCIE

RAZ BÓL

RAZ KOCHASZ

RAZ NIE

JUŻ NIE WIEM

JAK ŻYĆ

JAK TONĄĆ

WE ŚNIE

/1992.11.01./

58.

SIEDZĘ PRZED LUSTREM

W SWOICH OCZACH

WIDZĘ TYLE SZYDERSTWA

CHOĆ NA DNIE SERCA

POSIADAM WIELE MIŁOŚCI

POTRAFIĘ KOCHAĆ

LECZ WCIĄŻ

NIE ROZUMIEM ŚWIATA

A ŚWIAT

NIE ROZUMIE MNIE

/1992.11.06./

59.

OCZEKIWANIE

DŁUŻY SIĘ W NIESKOŃCZONOŚĆ…

NIEDAWNO ŚPIEWAŁ RANEK

LECZ SMUTNA BYŁA JEGO PIEŚŃ

DZIEŃ UCISZYŁ JĄ SZYBKO

CHCIAŁ ZAŚPIEWAĆ RADOŚNIEJ

LECZ TEŻ NIE PODOŁAŁ ZADANIU

I SZYBKO SCHOWAŁ SIĘ W CIEŃ

NACIERAJĄCEGO ZMIERZCHU

TEN SZARY PAN

ZAGRAŁ TAJEMNICZĄ MELODIĘ

NA STRUNACH MŻAWKI

I ZMOCZONY ODSZEDŁ W NOC

KTÓRA OKRYŁA GO

CZARNĄ RĘKAWICĄ PRZEMIJANIA

A JA

ZASTYGŁAM W OCZEKIWANIU

I NIE ZBUDZIŁ MNIE NAWET

PRZERAŻAJĄCY ŚPIEW CISZY

/1992.11.06./

LISTOPAD 1993

186.

ZA OKNEM NOC

LECZ GDZIEŚ POZA NIĄ

JASNOŚĆ NIEZIEMSKA WCIĄŻ TRWA

NIE GAŚNIE

W NIEZIEMSKIM TAŃCU

SNY DUSZOM GRAJĄ

W NIEZIEMSKIEJ CISZY

NA RAJ CZEKAJĄC

JUŻ TYLKO SIĘGNĄĆ…

LECZ DŁUGA DROGA

W PACIORKACH ZIEMSKICH

NIEZIEMSKA SPRAWA

MODLITW TYSIĄCE

PRZED TRONEM BOGA

ZŁOŻONE HOJNIE

W DŁOŃ LISTOPADA

/ 1993.11.08./

187.

JEDNA JEST TYLKO

PRZYJAŹŃ W KTÓRĄ WIERZĘ

DOPIERO PRZYJDZIE

JESZCZE JEJ NIE MA

PRZEZ SEN

W OCZY PATRZĘ NAJSZCZERSZE

OCZY PEŁNE MARZEŃ

OCZY PRZYJACIELA

/ 1993.11.12./

188.

OD WCZORAJ

ODNALEŹĆ SIĘ W SOBIE

NIE UMIEM

CODZIENNIE

W CHMURACH PŁYNĘ

NABRZMIAŁYCH WIECZOREM

DNI

OD ROZSTANIA DO LISTU

WCIĄŻ LICZĘ

JESIENIĄ JESTEM

Z ROZWIANYM WARKOCZEM

/ 1993.11.12./

189.

ŚWIECI SŁOŃCE

ISTNIEJĘ

OBOK MNIE CIEŃ

ŻYJE

MOIM ŻYCIEM

ZACHODZI SŁOŃCE

A WTEDY

JESTEM CIENIEM

MOJEGO ŻYCIA

UMIERAM

/ 1993.11.12./

190.

PŁYNĘ

RĘKOMA ODPYCHAM

WZBURZONE FALE

PŁYNĘ

W PRZYSZŁOŚĆ UNOSZĄC

SMUTKI I ŻALE

PŁYNĘ

A MORZE

ZALEWA MI OCZY

PŁYNĘ?

ZAWISŁAM

JUŻ TONĘ

W ROZPACZY

/ 1993.11.14./

60.

PODAŁAM CI JABŁKO

KOLORU CZERWIENI

KOLORU MIŁOŚCI

LECZ NIE WIEM

CZY ZECHCESZ PRZYJĄĆ

TEN MAŁY PODAREK

WYRAZ MOJEGO ODDANIA

PRZYWIĄZANIA

TĘSKNOTY…

/1992.11.06./

61.

SKARŻY SIĘ MOJE SERCE

ŻE UCICHŁ ALFABET MORSA

BO CHOCIAŻ NADAJĘ S.O.S.

TWOJE SERCE NIE ODPOWIADA

MOŻE ŚPI

ZMĘCZONE RÓŻNICĄ ZDAŃ

ZRANIONE OSTATNIM MILCZENIEM

A MOŻE NIE CHCE IŚĆ Z POMOCĄ

BO MYŚLI ŻE TO NOWY KAWAŁ

NOWA PRÓBA

I NIE NASŁUCHUJE

/1992.11.10./

62.

PIĘKNA JEST CISZA

BO POZWALA

SPOKOJNIE ZAMKNĄĆ OCZY

I ZAJRZEĆ

POD WARSTWĘ POWIERZCHOWNOŚCI

ZAJRZEĆ

I DOJRZEĆ W SOBIE WARTOŚĆ

POTRZEBNĄ DO SKUPIENIA SIEBIE

I ZAHAMOWANIA

DUCHOWEGO UPADKU

/1992.11.10./

63.

KIEDY BYŁAM MAŁA

MALEŃKA

PEWIEN CHOCHLIK FANTAZJI

PORWAŁ MNIE

I ZAPOZNAŁ ZE ŚWIATEM BAJEK

GDY DORASTAJĄC

BAWIŁAM SIĘ Z NIM W CHOWANEGO

ZGUBIŁAM GO PRZYPADKOWO

GDZIEŚ NA POLNEJ DRODZE

I NAGLE CZAR

ODLECIAŁ NA SKRZYDŁACH WIATRU

A JA

STANĘŁAM TWARZĄ W TWARZ

Z RZECZYWISTOŚCIĄ

/1992.11.10./

64.

WIELE MYŚLI KOPIUJE

STARE

CZARNE PIÓRO

WYSŁUŻONE W MEJ DŁONI

JAK WETERAN NA WOJNIE

I BIEGNIE SAMO PO SZORSTKICH

KARTKACH WYRYWANYCH POŚPIESZNIE

Z ZESZYTU

I KREŚLI SŁOWA

ZA KTÓRYMI NIE NADĄŻAM

WTEDY ATRAMENT JEST PRZYJACIELEM

A PAPIER OPIEKUNEM

KTÓRY CIERPLIWIE POCHŁANIA

WSZYSTKIE TROSKI

/1992.11.10./

65.

NIE ISTNIEJE NIC…

PRZYJAŹŃ

MIŁOŚĆ

KOLEŻEŃSKA

PRZYSŁUGA

KTOŚ GDZIEŚ KIEDYŚ ZAUWAŻYŁ

ŻE COŚ MGLISTEGO

BŁĄKAŁO SIĘ W ODDALI

A GDY PODSZEDŁ BLIŻEJ

ZOBACZYŁ NĘDZNE RESZTKI

OTOCZONE FAŁSZEM I OBŁUDĄ

TO ONE

ODGRYWAŁY ROLĘ UCZUĆ

KTÓRE KTOŚ GDZIEŚ KIEDYŚ

WYMYŚLIŁ

I NAIWNIE WIERZYŁ

ŻE PRZETRWAJĄ

/1992.11.10./

66.

NOC

STAJE SIĘ CORAZ CIEMNIEJSZA

ZMARSZCZKI NA CZOLE

SĄ NADAL SZTYWNE OD BÓLU

JAKIŚ NIEWIDZIALNY SZTYLET

ROZDAJE NA OŚLEP RANY

JAK NITKA PAJĘCZA

BEZSZELESTNIE WSUNĘŁA SIĘ

NOSTALGIA

A NADZIEJA

ODPŁYNĘŁA NA DRUGI KONIEC ŚWIATA

I NIE CHCE WRÓCIĆ

/1992.11.11./

67.

USŁYSZ MNIE

SPADAJĄCA GWIAZDO

SPEŁNIJ

MOJE NAJSKRYTSZE MARZENIE

KTÓRE TYLKO TOBIE

OŚMIELAM SIĘ WYJAWIĆ

ZAUWAŻ MNIE

SAMOTNIE WYCZEKUJĄCĄ

NA TWĄ CZARODZIEJSKĄ MOC

I PRZYGARNIJ

MÓJ SEN O SZCZĘŚCIU

ZROZUM

- TYLKO W TOBIE NADZIEJA…

/1992.11.12./

68.

NIECH SZARY CZAS

ODDA MI NADZIEJĘ

CHOĆBY NA KRÓTKĄ CHWILĘ

PODARUJE MI UŚMIECH

NIECH UCZYNI MNIE RADOSNĄ

NIECH POŻYCZY MI SKRZYDEŁ

BYM MOGŁA WZLECIEĆ

I ZRZUCIĆ W PRZEPAŚĆ LĘK

POMÓŻ MI DNIU JESIENNY

POMÓŻ MI NOCY ZAMGLONA

POMÓŻ MI PRZECHODNIU

BO CIĘŻKO JEST ŻYĆ

BEZ UŚMIECHU

/1992.11.12./

69.

LEŻAŁY SZARE LIŚCIE

ROZWIEWAŁ JE WIATR

NIE CIESZYŁY JUŻ OCZU

PRZEPIĘKNĄ GAMĄ BARW

I ZNIKŁY PEWNEJ NOCY

PRZYKRYTE BIELĄ SNU

I ŚNIŁY POD PIERZYNĄ

O PEWNYM ŚWIĘTYM DNIU

/1992.11.23./

70.

JUŻ BŁĄDZI MYŚL ZŁOWROGA

PO BEZDROŻACH DUSZY

WYRZUTY MA OGROMNE

TONĄCE W MĘCE W BURZY

Z PRZESTRACHEM CHWYTA NOWY

NIEPEWNY CICHY DZIEŃ

Z PRZESTRACHEM PATRZY W OCZY

CO KRYJĄ NA DNIE GRZECH …

/1992.11.23./

71.

NASTAŁY DNI SZARUGI

NASTAŁY WIATRU DNI

DZIEŃ KRÓTKI JEST

NOC DŁUGO

POD KOŁDRĄ BURĄ ŚPI

PRZEGONIŁ WIATR

ŚNIEG BIAŁY

PRZYGARNĄŁ MROZU KWIAT

PANOWAĆ BĘDĄ WSPÓLNIE

I RAZEM ZMIENIĄ ŚWIAT

/1992.11.23./

72.

SŁYSZĘ W USZACH DŹWIĘKI SŁÓW

KTÓRE BURZĄ SIĘ I ROSNĄ

CAŁĄ SIŁĄ CIĘŻKICH NÓG

ZAPADAJĄ SIĘ PO PAS

TUPIĄ KRZYCZĄ

POTEM GINĄ

A PO WRZASKU CICHY CZAS

ZNÓW NARASTA

Z KAŻDĄ CHWILĄ

/1992.11.27./

LISTOPAD 1994

264.

MOJE DŁONIE

KALECZĄ DZIŚ

SŁOWA

NASŁUCHUJĘ

NADCHODZISZ

DOSTOJNYM KROKIEM

Z JESIENIĄ POD RĘKĄ

ONA

W BIEGU ZAPLATA

WARKOCZE

SPOJRZENIEM

TWOIM

ZAWSTYDZONA

WIOSNA

/1994.11.01./

265.

STAŁO SIĘ

ZAMIAST UPAŚĆ

POWSTAŁAM

ZAMIAST ZWĄTPIĆ

UWIERZYŁAM

ZAMIAST ZABIĆ

WSKRZESIŁAM

ZAMIAST UCIEC

PRZYLGNĘŁAM

MIŁOŚCI

/1994.11.01./

266.

ONA WE MNIE

A JA

W NIEJ

NIEROZŁĄCZNIE

W NAS

MIŁOŚĆ

NIENAWIŚĆ

JEDNO

TĘSKNOTA

/1994.11.01./

267.

TAK BYŁO

UCZUCIA

OCIERAŁY SIĘ

O MNIE

JAK KOTY

BAŁAM SIĘ

DŁOŃMI

UTONĄĆ W MROKU

POWIEDZIAŁEŚ WCZORAJ:

MASZ ZIELONE OCZY…

A JA

WIERZĘ

/1994.11.01./

W KSIĄŻCE "OCALIĆ OD ZAPOMNIENIA - KALEJDOSKOP WSPOMNIEŃ" O STANICY HARCERSKIEJ W OLBRYCHTOWIE ORAZ WYDARZENIACH NA REBIZANTACH W CZASIE OKUPACJI, OPOWIADAJĄ MIESZKAŃCY WIOSKI...

"Stanica harcerska nad Tanwią nosiła nazwę Olbrychtowo, od imienia gen. Brunona Olbrychta, dowódcy 3 Dywizji Piechoty Legionów w Zamościu. Uroczystość poświęcenia stanicy, odbyła się 5 czerwca 1938 roku. Zdjęcia z uroczystości są własnością Izby Pamięci w Lipsku k. Narola. Stanica była okazałym, drewnianym budynkiem, wybudowanym w stylu zakopiańskim. Nad wejściem do budynku wisiała tablica z napisem: "Stanica harcerska im. Józefa Piłsudskiego w Olbrychtowie.Stanicę postawiono nad Tanwią w Rebizantach (Huta Szumy), ponieważ kilometr dalej Józef Piłsudski po ucieczce z Petersburga, latem 1901 roku, przekroczył granicę rosyjsko - austriacką i schronił się w Galicji. Potrzeba zbudowania stanicy, zrodziła się w środowisku harcerskim, w kręgu działaczy Koła Przyjaciół Harcerstwa w Zamościu, na czele którego od 1936 roku stał gen. Olbrycht, w młodości także harcerz. Trójka działaczy: gen. Olbrycht, sekretarz zarządu KPH Wincenty Molenda i skarbnik Wincenta Łuczyńska, postanowiła wybudować stanicę. Członkowie koła, a było ich 80, wpłacali na potrzeby harcerstwa po 50 gr. miesięcznie. Wybrane miejsce nad Tanwią o powierzchni 1,5 ha, ofiarował ordynat Maurycy Zamoyski.

RYBNICA TO MOJA RODZINNA MIEJSCOWOŚĆ, POŁOŻONA NA SKRAJU PUSZCZY SOLSKIEJ W GMINIE SUSIEC. STĄD JUŻ BARDZO BLISKO DO REZERWATU "NAD TANWIĄ" ( ZAMCZYSKO - KOŚCIÓŁEK, OLBRYCHTOWO, MIEJSCE GDZIE JÓZEF PIŁSUDSKI W 1901 ROKU PRZEKRACZAŁ TANEW, A PROWADZIŁ GO MÓJ PRZODEK - MIKOŁAJ REBIZANT) A TAKŻE DO REZERWATU "CZARTOWE POLE" NAD SOPOTEM... W TEN SPOSÓB WSZYSTKIE DROGI PROWADZĄ DO WRZOSOWISK...

RYBNICA - GMINA SUSIEC

W pobliżu doliny Jelenia , w kierunku południowym , znajduje się maleńka leśna wioska -Rybnica .Jej położenie między Suścem a Rebizantami sprawia, że często trafiają tu zbłąkani turyści, szukający (wciąż słabo oznakowanej)drogi na Szumy. Rybnica dała początek późniejszemu kluczowi rybnickiemu Ordynacji Zamojskiej. Źródła podają, że w 1732 roku był tu browar, kuźnia, budynki dworskie, młyn i huta szkła. Nie został po nich ślad, a młyn który tu się znajduje, został zbudowany w 1938 r. Po ponownym zejściu w dolinę, mijamy Ośrodek Wypoczynkowy „Roztoczanka” i spiętrzone w tym miejscu wody Jelonka a po prawej stronie drewniany młyn z pierwszej połowy XX wieku, napędzany kołem wodnym.Właśnie tutaj , na dnie stawu Morskie Oko w niecce z osadów kredowych tętni życiem szereg źródełek , dających początek rzece Jeleń, nazywanej zdrobniale Jelonkiem. Staw zawdzięcza swoją nazwę granatowo-zielonej barwie wody a jego głębokość osiąga nawet 16 metrów. Znajdujemy się w Suścu , miejscowości położonej na krawędzi Roztocza Środkowego, tam gdzie od północy rozciągają się malownicze szczyty roztoczańskich wzgórz a południowe stoki schodzą łagodnie w objęcia Równiny Biłgorajskiej. Na początku XVI wieku puszcza wraz z przylegającym do niej starostwem zamechskim, weszła w posiadanie Jana Zamoyskiego, kanclerza i hetmana, założyciela miasta Zamościa i całej Ordynacji, czyli majątku ziemskiego Zamoyskich.
Początki przemysłu i rozwoju miejscowości wiążą się z barwną postacią wnuka kanclerza- Janem Sobiepanem Zamoyskim, o którym należy powiedzieć słów kilka: Jego piękna żona Maria Kazimiera d”Arauien de la Grange, znana wszystkim jako Marysieńka, nazywała go pogardliwie - „la flute”(fujarą) i bez żalu po zmarłym mężu zapadła w silne ramiona hetmana Sobieskiego, które to uczyniły ją królową. Sobiepan brał życie pełnymi garściami: kochał kobiety , bale i wojaczkę. Przepędził spod Zamościa Kozaków Chmielnickiego i Szwedów Karola Gustawa a umarł na wstydliwą francuską chorobę.To właśnie Sobiepan -jedyny wnuk hetmana Zamoyskiego, zezwolił w 1643 roku na otwarcie huty „na uroczysku Susiec zwanym”, być może ze względu na przeważające tu piaszczyste, suche gleby. Miejsce to rozwija się przemysłowo, bo już w XVIII wieku Susiec i okolice słynął w Ordynacji z przemysłu metalurgicznego i szklarskiego. Żelazo pozyskiwano z rud darniowych a szkło z piasków szklarskich, surowców w które bogata była ta okolica. Surowce jednak wyczerpały się i w połowie XIX wieku hutę przeniesiono do wsi Zamiany pod Tomaszowem Lubelskim.
Najstarszą częścią Suśca są Skwarki. Według lustracji z 1768 roku miejscowość należała do proboszcza tomaszowskiego i liczyła ośmiu poddanych. Nazwa pochodziła od skwaru panującego w hucie. Faktem jest także ,że wielu mieszkańców nosiło nazwisko Skwarek o czym pamiętają już tylko najstarsi mieszkańcy Suśca. Dzisiaj Susiec jest jedną z najchętniej odwiedzanych przez turystów miejscowości. Urodził się tu Sylwester Chęciński, reżyser popularnej komedii „Sami Swoi”. Bardzo możliwe, że zadziorny Pawlak i ugodowy Kargul w swojej odwiecznej wojnie o miedzę, mają bardziej miejscowe korzenie, niż nam się wydaje. Drewniana rzeźba autorstwa Jana Wiatrzyka –stanęła niedawno na przeciwko Urzędu Gminy w Suścu. Spoglądające na nas postacie wyglądają dobrodusznie, wręcz niewinnie, ale nie dajmy się zwieść-wystarczy tylko postawić płot i stara wojna rozgorzeje na nowo! Witajcie w Suścu.

Rybnica - widok od strony młyna