CZERWIEC 1991
23.
SĄ TAKIE CHWILE
GDY SPEŁNIAJĄ SIĘ SNY
SĄ TAKIE MIEJSCA
GDZIE RAZEM WCIĄŻ
- JA I TY
SĄ TAKIE DNI
GDY PIĘKNY JEST ŚWIAT
I JESTEŚ TY
- MÓJ WYŚNIONY BRAT
/1991.06.04./
24.
TAK CIĘŻKO MI
W OBECNYCH DNIACH
NIEPEWNOŚĆ MIOTA MNĄ
I STRACH
CZUJĘ BÓL W SERCU
W DUSZY CIERŃ
- JAK Z TEGO WYBRNĄĆ?
KTÓŻ TO WIE…
/1991.06.08./
CZERWIEC 1993
135.
NIE PYTAJ MNIE
DLACZEGO MGŁA
JEST DZISIAJ MYM SCHRONIENIEM
I NIE KŁAM MI
ZŁYM SZEPTEM TRAW
ŻE JESTEM TWYM MARZENIEM
NIE SPADAJ DESZCZEM
NIE CHCĘ DŻDŻU
ZBYT MOKRE SERCE BIJE
LECZ ZNAJDŹ MNIE DZIŚ
W GŁĘBOKIM ŚNIE
DLA CIEBIE PRZECIEŻ ŻYJĘ
/ 1993.06.01./
136.
WIEM JUŻ
JAK BOLI SMUTEK
JAK NISZCZY BEZPOWROTNIE
NADZIEJĘ
WIARĘ W LUDZI
GDY WCHODZĘ W DZIEŃ
SAMOTNIE
WIEM JUŻ
JAK BOLI SERCE
CO WCZORAJ RYMEM BYŁO
DO WIERSZA ZAKLĘTEGO
RADOSNYM SŁOWEM
- MIŁOŚĆ
WIEM JUŻ
NIE WARTO KOCHAĆ
I CIEBIE
I TYCH WSPOMNIEŃ
WIĘC NIE DRĘCZ JUŻ
MYCH MARZEŃ
I POZWÓL MI
ZAPOMNIEĆ
/ 1993.06.01./
137.
W POCIĄGU BEZ NAZWISKA
ZA FIRANKĄ KORYTARZ
SZYBA ŚLISKA
SZARY DZIEŃ
SŁONE MYŚLI
TYLKO WCZORAJ
JUTRA NIE MA
W DESZCZOWYM STRESIE
OBRACA SIĘ ZIEMIA
/ 1993.06.01./
138.
DRŻĘ NA WIETRZE
GIĘTKA W PALCACH
BIEDRONKA
SKRZYDŁA WZNOSZĘ
PIÓRA CIĘŻKIE
JAK SMOŁA
JAK ROZPACZ
TY JE CHWYTASZ
POMAGASZ
BOŻE
CIEPŁE TWE DŁONIE
NIE BIEDRONKA
JASKÓŁKA
TOBĄ ŁĄCZY PRZESTRZENIE
/ 1993.06.03./
139.
JESTEM
STOJĘ I PATRZĘ NA JUTRO
CHWYTAM PRZESZŁOŚĆ
DZISIAJ
CIASNO SPLECIONE DŁONIE
LEKARSTWEM NA NIEOBECNOŚĆ
/ 1993.06.03./
141.
SOSNO
OPADŁA CI GŁOWA
PIESZCZOTĄ WIATRU ZMĘCZONE SŁOWA
SZELESZCZĄ ZIELONO
NIE
TO TYLKO ECHO
NIE CZEKAJ SOSNO
NA ODGŁOS NASZYCH KROKÓW
NIE USŁYSZYSZ
WCZORAJ ODESZŁO
DALEKO
/ 1993.06.03./
142.
BYŁO COŚ PIĘKNEGO
SZCZĘŚCIEM RAZIŁO
ZGINĘŁO
JAK WSZYSTKO CO CENNE
/ 1993.06.08./
143.
WSZYSTKICH KRZYWDZĘ
CHOĆ TEGO NIE CHCĘ
TRUDNO POJĄC
PRZECHODZĄ MNIE DRESZCZE
WSZYSTKICH RANIĘ
SŁOWEM
MYŚLĄ
I CZYNEM
JAK TO ZMIENIĆ
I JAK ZNALEŹĆ PRZYCZYNĘ?
WSZYSTKO NISZCZĘ
SŁOWEM
W POPIÓŁ OBRACAM
SUCHY WYSTRZAŁ
TO UST MOICH PRACA
NIE CHCĘ TEGO
NIECH UWIERZYĆ KTOŚ ZECHCE
OSTRE SŁOWA
ZASTĘPUJĘ DZIŚ WIERSZEM
/ 1993.06.08./
144.
TEN LIŚĆ
ZIELONY
PRZEŻYŁ MRÓZ
NIE SKONAŁ
OŻYŁ W NADZIEI
ŻE TY POWRÓCISZ
I WYBACZYSZ MI
ŻE TRWAM
NIEZMIENIONA
/ 1993.06.13./
145.
ZAMKNIJ MNIE
W ZAPACHU PIWONII
CHCĘ
BY CAŁOWAŁ MNIE WIATR
NAWET DUSZĘ MU ODDAM
NA ZATRACENIE DAM W PRZESTRZENI
BO WCZORAJ
LATO NA PÓŁKĘ SCHOWAŁEŚ
SERCE PĘKŁO
A JA
NIE UMIEM GO SKLEIĆ
/ 1993.06. 18./
146.
ZBYT MAŁO JESZCZE CHWIL
BY WZROK ROZPROSZYĆ STARY
I W RYTMIE SŁOŃCA IŚĆ
I ZNÓW UWIERZYĆ W CZARY
ZAPACHNIAŁ LAS
I CÓŻ…
ZIELONE LATO ŻYJE
Z GAŁĘZI PROSTYCH SNÓW
ZATAPIAM SIĘ W GĘSTWINIE
PARASOL SINYCH CHMUR
DALEKIM JEST POWIETRZEM
I SCHWYTAĆ GO NIE UMIEM DZIŚ
NIE CHRONI MNIE PRZED DESZCZEM
WYPEŁNIA MNIE
OTACZA MUR
DESPOTKI SAMOTNOŚCI
CHOĆ WOKÓŁ DRZEW SPRĘŻYSTY SZNUR
W MYM SERCU
PUSTKA GOŚCI
/ 1993.06. 27./
147.
W SKORUPCE MAŁEJ SIĘ SKRYŁAM
JAK ŚLIMAK
UMKNĘŁAM PRZED GWAREM
DOBRE I ZŁE STRONY ŻYCIA
PULSUJĄ ŻARLIWYM WULKANEM
/ 1993.06. 28./
148.
PRZYCIĄGASZ MNIE I KUSISZ
IGLASTYM PALCEM
WSKAZUJESZ ŚRÓDLEŚNĄ JAGODĘ
MÓWISZ:
NAPISZ O JEJ NIEBIESKIM SERCU
ZOBACZ
WSZYSTKO TAKIE PROSTE
JEDYNE MIEJSCE NA ZIEMI
GDZIE UMIESZ BYĆ SOBĄ…
ODCHODZISZ
LECZ WIEM
ŻE JUTRO ZOBACZĘ CIĘ ZNOWU
TY TĘSKNISZ
JA
POTRAFIĘ CI POMÓC
/ 1993.06. 29./
CZERWIEC 1994
235.
WIEM O TOBIE
WSZYSTKO
CZĘSTO MILCZYSZ
WPATRZONY
W SŁOWA
MASZ NADZIEJĘ
ŻE
KIEDYŚ CIĘ
SPOTKAM
STANIEMY
OKO W OKO
POZNASZ MNIE
PO DŁONIACH
CICHO POWIESZ
TO MY
/ 1994. 06.08./
236.
ŁAWKA W PARKU
POWALONY PIEŃ
DRZEWA
SKRAWEK ŁĄKI
JA
PUSTE MIEJSCA
I CISZA
PODEJDŹ
OŻYJE ŚWIAT
GDY USTA
WYMIENIMY
NA SŁOWA
/ 1994. 06 08./
237.
NADCHODZI LATO
PIASZCZYSTE ŚCIEŻKI
ROZTOCZA
ZAPŁACZĄ POD CIĘŻAREM
WRAŻEŃ
PRAWEM CHRONIONE
PRZESTRZENIE
ZDŁAWI KRZYK
MIEJSKICH PASZCZ
ECHO ZACHRYPNIE
BEZDOMNA
SZUKAĆ BĘDĘ
SAMOTNOŚCI
W PLĄTANINIE DRZEW
GDZIEŚ NAD BRZEGIEM TANWI
ZATĘSKNIĘ
ZA CISZĄ
/ 1994. 06.10./
238.
PRZERZUCAM KARTKI POEZJI
NA KTÓRYCH KWITNIE
NAGOŚĆ LUDZKICH UCZUĆ
NIE PODEJMUJĘ RĘKAWICY
RZUCONEJ W TWARZ
BYĆ MOŻE PRZYPADKIEM
MILCZĘ WPATRZONA W OKNO
ZA KTÓRYM ŚWIAT ŚMIEJE SIĘ
ROZSYPANĄ UKŁADANKĄ DRZEW
POCHMURNYCH DNI NIE ZABRAKNIE
NA ŁZY ZAWSZE BĘDZIE CZAS
ZA PRZYSZŁOŚCIĄ ZATĘSKNIĘ U PROGU
/ 1994. 06.10./
239.
UKRYTE GŁĘBOKO
WYZNANIA
ROZSYPIĘ MIĘKKO
SPOD PIÓRA
WBREW TRADYCJI
NIE W KIELISZKU
LECZ W WIERSZU UTOPIĘ
TROSKI
KTOŚ PODA MI DŁOŃ
NA ROZDROŻU
ZNAJDĘ ŻYCZLIWE
SŁOWA
I
DUSZY MI WYSTARCZY
BY DOTRZEĆ DO RAJU
CHOĆ SERCE ZWIĘDNIE
PO DRODZE
/ 1994. 06.10./
240.
BOŻE
ZAWDZIĘCZAM CI WSZYSTKO
DLACZEGO WIĘC WIECZORNĄ PORĄ
MYŚLĘ TYLKO O SOBIE
BOŻE
PROWADZISZ MNIE PRZEZ BEZDROŻA
CIAŚNIEJ NASUWASZ CIERNISTĄ KORONĘ
CIERPISZ DWAKROĆ WIĘCEJ TYLKO DLA MNIE
BOŻE
PRZYCHODZISZ DO MNIE
NATCHNIENIEM LETNICH WIERSZY
PODAJESZ PIÓRO I DYKTUJESZ SŁOWA
BOŻE
ZAWDZIĘCZAM CI WSZYSTKO
DLACZEGO WIĘC WIECZORNĄ PORĄ
BIORĘ PRZYKŁAD Z CZŁOWIEKA
/ 1994. 06.10./
241.
ODMIERZASZ CZAS
GARŚCIAMI MOICH
SŁÓW
NIENASYCONY
WOŁASZ O JESZCZE
STŁUMIONYM GŁOSEM
PRZENIKASZ
ROZKŁAD DNIA
UPORCZYWY JAK CIEŃ
DOKUCZLIWY JAK DRZAZGA
CAŁY TY
/ 1994. 06.22./
242.
JA
NIEWOLNICA
WŁASNYCH PRAGNIEŃ
WDOWA MIŁOŚCI
PRZYJACIÓŁKA CISZY
UCIECZKA POEZJI
KOBIETA
DZIECKO
LIŚĆ
/ 1994. 06.22./
243.
WCZORAJ MNIE
KOCHAŁEŚ
CZYTAŁEŚ Z RUCHU
WARG
PRZY TOBIE
STAWIAŁAM PIERWSZE KROKI
W ZAUFANIU
NAJPIĘKNIEJ MÓWIŁEŚ
O TĘSKNOCIE
I
NIE WRÓCIŁEŚ
/ 1994. 06.22./
1990
LIPIEC
1.
NADESZŁY WAKACJE Z MYCH PRAGNIEŃ I SNÓW
NA CO DZIEŃ ŚPIEW PTAKÓW
SZEMRANIE WÓD
WIATR TARGA ZIELONYMI KORONAMI DRZEW
I RZUCA W PRZESTWORZA ŚWIEŻY ODDECH SWÓJ
TAK DŁUGO CZEKAŁAM NA TE DNI
ZMĘCZONA NAUKĄ MYŚLAŁAM
ŻE WIĘCEJ NIE TRZEBA MI NIC
DLACZEGO WIĘC W MARZENIACH TKWIĘ?
WCIĄŻ ZA CZYMŚ TĘSKNIĘ
WCIĄŻ CZEGOŚ CHCĘ…
PO PROSTU ZACZĘŁAM DOSTRZEGAĆ ZŁO
I CHCĄC OD NIEGO UCIEC – MARZĘ WCIĄŻ
POCHŁANIA MNIE SNÓW I MARZEŃ CZAR
W KTÓRYM SIĘ MNIE DOCENIA
GDZIE RADOŚĆ ŻYCIA I PRZYJAŹŃ ZNAM
I MIMO ŻE REALNY ŚWIAT
Z WPRAWĄ MISTRZA MASKUJE SWE WADY
PIĘKNĄ GAMĄ BARW
JA WOLĘ MEJ FANTAZJI PRZEKROCZYĆ SZLAK
ZA KTÓRYM FAŁSZU OBŁUDY I ZAZDROŚCI BRAK
/ 1990.07. 11/
LIPIEC
25.
GDY KWITNĄ MAKI
I PACHNĄ BZY
GDY DZIEŃ W KOLORACH
TĘCZY LŚNI
GDY PTASI ŚWIERGOT
LECI W DAL
- WIEM ŻE TO LATO WITA NAS
DZIEŃ TERAZ
DŁUGI JEST I UPALNY
NOC OBLEPIONA
MILIARDEM GWIAZD
CZĘSTE SĄ BURZE
LECZ NIKT SIĘ NIE MARTWI
- ZIEMI POTRZEBNY WILGOTNY CZAS
A KIEDY PO DNIU
SKĄPANYM W PROMIENIACH
USIĄDĘ W OGRODZIE
WŚRÓD KWIATÓW I TRAW
LUBIĘ ZATAPIAĆ SIĘ W MARZENIACH
I WRACAĆ MYŚLAMI W MINIONY CZAS.
/1991.07.08./
SIERPIEŃ
39.
ODWIEDŹ MNIE
W MYCH MARZENIACH
ABYM ŚNIŁA O TOBIE
O SENNEJ PORZE
OTUL MNIE
SWYM RAMIENIEM
ABYM POCZUŁA
ŻE MIŁOŚĆ WCIĄŻ ŻYJE
DOTKNIJ MNIE
SWYMI USTAMI
ABYM POCZUŁA
ŻE JESTEM TYLKO TWOJA
NIE ODCHODŹ
ZBYT SZYBKO
ABYM CHOĆ PRZEZ CHWILĘ
BYŁA SZCZĘŚLIWA
/1992.08.03./
40.
ŚWIAT BEZ CIEBIE
NA PEWNO BYŁBY SMUTNY
I SZARY
KOSZMAR NOCY BY WALCZYŁ
Z PORANNYMI ŁZAMI
SERCE WIELKĄ I KRWAWĄ
ZACHODZIŁOBY CHMURĄ
A ME OCZY STĘSKNIONE
W ŚWIAT PATRZYŁY PONURO
BARDZO DOBRZE ŻE JESTEŚ
MÓJ NAJDROŻSZY
WYŚNIONY
KOCHASZ MNIE
A JA CIEBIE
A NASZ ŚWIAT JEST SZALONY
/1992.08.06./
41.
TO DLA CIEBIE TE SŁOWA
KTÓRE PŁYNĄ Z SERCA
TO DLA CIEBIE MÓJ SMUTEK
I ŚMIECH CO ZWYCIĘŻA
TO DLA CIEBIE ME TROSKI
I DNI BEZ OSŁODY
TO DLA CIEBIE ME SERCE
KTÓRE KRUSZY LODY
TO DLA CIEBIE MA MIŁOŚĆ
MOJE PIERWSZE KOCHANIE
TO DLA CIEBIE TEN WIERSZYK
MOJE SENNE WYZNANIE
/1992.08.06./
42.
GDY NOC ROZSIEWA NADE MNĄ
PŁATKI SWYCH CZARÓW PERLISTE
GDY KSIĘŻYC STARY POD NOSEM
MRUCZY BALLADĘ SREBRZYŚCIE
ODPŁYWAM DALEKO W PRZESTRZEŃ
ZLEPIONĄ GWIAZDEK MILIARDEM
I ŚNIĘ O TOBIE I O MNIE
ŻYJĄCYCH W KRAINIE BAŚNI
/1992.08.10./
43.
TAK ŁATWO JEST ZATRZYMAĆ
CHOĆ W CZĘŚCI PIĘKNO RÓŻY
WYSTARCZY JĄ ZASUSZYĆ
BY ŻYŁA TROCHĘ DŁUŻEJ
TAK TRUDNO JEST ZATRZYMAĆ
JEDYNĄ CHWILĘ ZWIEWNĄ
DLA KTÓREJ WŁASNE ŻYCIE
POŚWIĘCIĆ CHCIAŁAM CZĘSTO
/1992.08.10./
44.
MYŚLAMI CIĄGLE PRZY TOBIE
CZY SŁOŃCE ŚWIECI CZY KSIĘŻYC
TĘSKNOTĘ TŁUMIĘ WCIĄŻ W SOBIE
LECZ JEJ NIE MOGĘ ZWYCIĘŻYĆ
MARTWIĄ MNIE TWOJE SMUTKI
CIERPIĘ KIEDY TY CIERPISZ
CHCĘ BYŚ BYŁ ZAWSZE SZCZĘŚLIWY
BY UŚMIECH ŁZY TWE ZWYCIĘŻYŁ
ZWALCZAJ SWE TROSKI STARANNIE
I ZAWSZE PAMIĘTAJ O TYM
ŻE JA WCIĄŻ MYŚLĘ O TOBIE
ŻE JESTEŚ MOIM KLEJNOTEM
/1992.08.10./
45.
NA KRAŃCU SKAŁY KOCHANIA
NA DNIE CZELUŚCI DUMANIA
TLI SIĘ ŚWIETLISTA ISKIERKA
PROMYCZEK MOJEGO TRWANIA
TEN OGNIK SERDECZNY GORĄCY
PRZYBYŁ DO MNIE Z DALEKA
PRZYBYŁ Z TWOJEGO SERCA
I CIĄGLE NA STRUMIEŃ CZEKA
NA POTOK KTÓRY ULECZY
DUSZĘ MĄ PEŁNĄ SPRZECZNOŚCI
PODZIWIAM TEN ZAPAŁ SERDECZNIE
LECZ NADAL MAM WĄTPLIWOŚCI
/1992.08.10./
46.
MÓJ BARWNY PIĘKNY MOTYLKU
NA SKRZYDŁACH SKĄPANYCH W ROSIE
UNIEŚ DO NIEBA BŁĘKITU
WSZYSTKIE PIĘKNIEJSZE CHWILE
ODPOCZNIJ W RAJSKIM OGRODZIE
POSIL SIĘ WODĄ ŹRÓDLANĄ
I CIĄGLE PODĄŻAJ NAPRZÓD
DO SERC BIJĄCYCH KURHANÓW
I MOŻE W PODRÓŻY DALEKIEJ
CIEŃ NAGLE SPADNIE Z WYSOKA
LECZ TY WCIĄŻ UNOŚ NA SKRZYDŁACH
RADOŚĆ ZIEMSKIEGO CZŁOWIEKA
A KIEDY DOTRZESZ NA MIEJSCE
ZOSTAW NA NIEBA BŁĘKICIE
NIECH CAŁY PRZESTWÓR SIĘ DOWIE
ŻE PIĘKNE MOŻE BYĆ ŻYCIE
/1992.08.11./
47.
W RYTMIE DISCO LUB RAPU
JESTEŚ W SWOIM ŻYWIOLE
PŁOMIEŃ CIEPŁY OGARNIA
TWOJE WŁOSY NA CZOLE
NOGI CHODZĄ SPRĘŻYŚCIE
USTA DRGAJĄ W UŚMIECHU
KIEDY JA LEDWIE ŻYJĘ
TY MASZ POWÓD DO ŚMIECHU
/1992.08.13./
48.
JEŚLI NADEJDZIE KIEDYŚ GODZINA
GDY MOJE SERCE ZOSTANIE SAMO
PROSZĘ O JEDNO – CZĘSTO WSPOMINAJ
TE CHWILE PIĘKNE SPĘDZONE RAZEM
MOŻE NIE ZECHCESZ JUŻ MNIE WIDYWAĆ
MOŻE NIE ZECHCESZ OGLĄDAĆ ZDJĘĆ
JA JEDNAK PROSZĘ – NIE ZAPOMINAJ
I CHOĆ CHWILAMI WSPOMINAJ MNIE
TRUDNO POWIEDZIEĆ CO SIĘ WYDARZY
NIE MA RECEPTY NA WSPÓLNY LOS
ŻYCIE NA CO DZIEŃ ZADAJE RANY
WOKÓŁ SIĘ CZAI KAPRYŚNA ZŁOŚĆ
DUŻO ZAWINIĆ MOŻEMY SAMI
WIELE PRZEKREŚLIĆ ZETRZEĆ NA PYŁ
LECZ PRAGNĘ TERAZ MÓJ UKOCHANY
BY NASZA MIŁOŚĆ ZWALCZYŁA CHŁÓD
/1992.08.13./
LIPIEC
149.
II nagroda w kategorii poezji.
MILCZENIEM
HAFTUJESZ MI MYŚLI
JUŻ WIECZÓR
W KOLEJCE STOI PO SŁOWA
W RÓŻANYM ZMIERZCHU PEŁNIA LATA
I TRAWA W UKŁONIE PRZED WIATREM
POCHYLONA
I CHYBA ROZMAWIAĆ DZIŚ UMIEM
BEZ BÓLU
BALETEM JEST CHWILA
POWIETRZE CAŁUJE MNIE W CZOŁO
DŁOŃ BOGA NADE MNĄ
CIERPLIWA
/ 1993.07.05./
150.
PIĘKNY JEST BŁĘKIT NIEBA
TYLKO ŻAL CHWYTA
ŻE NIKOGO NIE MA BLISKO
BY POTWIERDZIŁ
A CÓŻ MOŻNA SAMEMU?
- PRZYTULIĆ MAŁĄ PODUSZKĘ
I CIESZYĆ SIĘ ŻE JEST MIĘKKA
/ 1993.07.05./
151.
SERCE LASU
WYŚCIELONE
TYSIĄCAMI IGIEŁ SOSNY
LEŻY U MYCH STÓP
I PROSI
- NIE ZAPOMNIJ MEGO RYTMU
PRZYTULIĆ W WIERSZU
BO CHCĘ ŻYĆ
/ 1993.07.07./
152.
JEŚLI UTKANY JESTEŚ
Z ATOMÓW CZUŁOŚCI
A W ŚPIEWIE WICHRU
UMIESZ OGRZAĆ SŁOWEM
POWSTAŃ
BO POTRZEBUJĘ OGNIA
/ 1993.07.07./
153.
JAK SZUMIĄCY POTOK
NIECH PŁYNĄ ŁZY
- NIE BĘDĘ ICH OSUSZAĆ
PŁYŃCIE ŁZY
SZEROKO ROZLEJCIE SWÓJ ŻAL
NIE WSTYDŹCIE SIĘ GWIAZD
Z DESZCZEM PŁYŃCIE
- WŚRÓD SŁOŃCA NIE WYPADA
PŁACZĘ Z CISZĄ
W OKU
CO NOC
ŁZA TA SAMA
/ 1993.07.07./
154.
PIÓREM OSKARŻAĆ
UMIEM
USTA SĄ PŁOCHE
GDY TRZEBA MÓWIĆ
ŻE BŁĘKIT JEST CZERWIENIĄ
A MIŁOŚĆ SKRĘPOWANA CHWILĄ
UMIERA
GDY NIKT NIE CZUWA
W CIEMNOŚCI
/ 1993.07.07./
155.
ZASZELEŚCIŁA
A KOLORU BYŁA BŁĘKITU
ZAPACHEM LETNICH ZBÓŻ
JAK BALETNICA
UNIOSŁA SIĘ NA UŁAMEK SEKUNDY
DO BOGA
I ZDĄŻYŁA SZCZĘŚLIWĄ BYĆ
I PRZEŻYĆ TRWOGĘ
NOWONARODZONA
DZIEWCZĘCA MYŚL
/ 1993.07.07./
156.
W DNIU OBECNYM
WSZYSCY
RAZEM JESTEŚMY
BILETÓW ULGOWYCH WCIĄŻ BRAK
BY POZOSTAĆ
LUB NAPRZÓD PODĄŻYĆ
ZEGAROM STARYM NA PRZEKÓR
PONADCZASOWĄ MELODIĘ GRAĆ
W INNYM
WYMIARZE CHWILI
ZAISTNIEĆ
TAM W WIECZNOŚCI
KORZENIE ZAPUŚCIĆ
I BEZ POŚPIECHU
TRWAĆ
/ 1993.07.10/
157.
ZAPOMNIAŁAM
ŻE ODDYCHAM POWIETRZEM
I DŁAWIĘ SIĘ
UGNIATANĄ LEKKO
NADZIEJĄ
/ 1993.07.11/
158.
POMNIKI
STAWIAM CI W MYŚLACH
ODRUCHOWO
BO BYŁEŚ JESTEŚ I BĘDZIESZ
W RÓŻNEJ POSTACI
CIĄGŁYM CIĘŻAREM
DUCHOWĄ
FATALNĄ
PODKOWĄ
/ 1993.07.11/
159.
NA CO CZEKAM?
NA SZUM NIEBA
UKRYTEGO W WAZONIE
NA DŁOŃ WIATRU
POMOCNĄ W AGONII
SPOD PRZYMKNIĘTYCH POWIEK
ŻARU SPOJRZENIA
TWOJEGO
SKAMIENIAŁEGO W SZCZEROŚCI
OCZEKUJĘ
BEZ WYTCHNIENIA
NA CIEBIE
CZEKAM
W CODZIENNEJ SZAROŚCI
KWITNIE NADZIEJA
- MATKA GŁUPICH
/ 1993.07.11/
160.
PAMIĘĆ O TOBIE
SKRUSZĘ
BEZ LITOŚCI
NA SAMOTNEJ
ŚCIEŻCE
BEZ WSPOMNIEŃ
STANĘ
BIEC SZYBKO ZACZNĘ
KU WOLNOŚCI
UCIEKNĘ
ZAGOJĘ TĘ RANĘ
/ 1993.07.11/
161.
MODLITWY
NAPISAĆ NIE UMIEM
DRŻY RĘKA
ODMAWIA POSŁUGI
ZA DRZWIAMI
CZARNY SKRAWEK NIEBA
OSTRZY SZPONY
MALINOWYM ZABARWIONE
ŚMIECHEM
NA POLICZKU
GORZKICH ŁEZ STRUMIEŃ
DRĄŻY WĄSKIE
PIEKĄCE KORYTO
UCIEC W CIEMNOŚĆ
SZYBKO
BY NIE SPOSTRZEGŁ WZROK DRUGI
ŻE W MYM SERCU
ROZPĘTAŁO SIĘ
PIEKŁO
/ 1993.07.12/
162.
OSTRZE NOŻYC
POCHWYCĘ W DŁONIE
NOC OD DNIA
ODDZIELĘ
O TOBIE ZAPOMNĘ
POŻEGNAM SIĘ
Z ŁZĄ SŁONĄ
PALCAMI
PRZESZŁOŚĆ PRZEKREŚLĘ
ZOSTANIE SERCE
LECZ JEMU
W UCHO SZEPNĘ
BY BIĆ PRZESTAŁO
DLA CIEBIE
BO JESTEŚ
ZATRUTYM POWIETRZEM
BURZY NIEWARTYM
WSPOMNIENIEM
I NIECH TAK
ZOSTANIE
NIECH TAK
BĘDZIE
WŁOSY ZEPNĘ
W LUSTRO SPOJRZĘ
UKRADKIEM
POWIEM USTOM
- ŻEGNAJ NA ZAWSZE
/ 1993.07.12/
163.
II nagroda w kategorii poezji.
KOCHAŁAM WIECZORY
MIAŁY W SOBIE COŚ KOCIEGO
COŚ CO WARTO BYŁO PRZYTULIĆ
WSPOMNIENIA STAŁY BLISKO
I UŚMIECHAŁY SIĘ SZEROKO
A JA GŁASKAŁAM JE POD WŁOS
TERAZ
MÓJ ŚWIAT STANĄŁ NA GŁOWIE
I ZŁOŻONY JEST
Z SZAREJ MOZAIKI GORYCZY
NIE MAM TEŻ WIECZORÓW
KTÓRE KOCHAŁAM
ZABRAŁEŚ JE ZE SOBĄ
KTOŚ INNY
CZESZE WSPOMNIENIA O TOBIE
I JEST SZCZĘŚLIWY
/1993.07.21./
164.
SAMA
WCIĄŻ SAMA
BEZ CELU
PRZEZ ŚWIAT IDĘ
MGŁĘ ŁYŻECZKĄ PODJADAM
BO DZIWNE JEST ŻYCIE
/1993.07.18./
165.
BYŁ CIEPŁY WIECZÓR
A RACZEJ NOCKA
W POŚWIACIE KSIĘŻYCA
SIEDZIAŁAM NA SCHODKACH
TY OBOK MNIE
TULIŁEŚ SWE RAMIĘ
MRUCZAŁ SPOKOJNIE
KOT NA KOLANIE
I
NIE WRÓCIŁO ZIMNO
TEJ NOCY
LEKKO ŚWIECIŁY
PRZYMKNIĘTE OCZY
LECZ
JEDNO TYLKO DRĘCZYŁO
PYTANIE:
„ CZY TO JEST PRZYJAŹŃ
CZY TO JEST KOCHANIE”
/1993.07.30-31./
166.
NA ŁĄCE LEŻAŁAM
W POOBIEDNIEJ PORZE
PISAĆ NIE UMIAŁAM
O NADRZEWNEJ KORZE
LECZ
TOMIK BIAŁYCH WIERSZY
PRZY SERCU TRZYMAŁAM
TAK SKARBY SAMOTNOŚCI
NA NOWO ODKRYWAŁAM
A MYŚLI WCIĄŻ MIJAŁY
CZERWONE JAK MOTYLE
NAD ŁĄKĄ WIROWAŁY
BEZTROSKO OKU MIŁE
JA
MILCZĄC SPOGLĄDAŁAM
A ŻÓŁTE SŁOŃCE LŚNIŁO
PAJĄCZEK BIEGAŁ MAŁY
DZIŚ Z CHMUR SPŁYWAŁA
MIŁOŚĆ
/ 1993.08.01./
167.
WIATR
DMUCHNĄŁ W FIRANKI
JAK W ŻAGLE
BÓG
SCHOWAŁ ANIOŁOM
SKRZYDŁA
TAK WSTRZYMAŁ RUCH NIEBIESKI
NASTAŁA CISZA
/ 1993.08.03./
168.
Z GWIAZD UTKANĄ MAM DUSZĘ
A W OCZACH SAME MARZENIA
ZIELONO ŚPIEWA MI ZIEMIA
WIANEK Z TRAW DŁUGICH UPLOTĘ
DŁONIĄ POWIERZCHNIĘ RZEK ZMĄCĘ
PRZYSTANĘ CISZĄ WZRUSZONA
ZACZEKAM NA ŚWIAT BARDZIEJ PROSTY
NA KROKI BOGA WŚRÓD ZBOŻA
SERCE ZAMIENIĘ NA MNIEJSZE
POWSTANĘ BARDZIEJ RADOSNA
/ 1993.08.03./
169.
ODESZŁA MIŁOŚĆ OGNISTA
A PRZYJAŹŃ NARODZIĆ SIĘ CHCIAŁA
LECZ JA ZAUFANIU ZBYT BLISKA
RAZ DRUGI OSZUKAĆ SIĘ DAŁAM
NIKOGO W POBLIŻU NIE BYŁO
DZIEŃ MIĘKKIM NAKRYWAŁ SIĘ KOCEM
A WE MNIE SIĘ WCIĄŻ WPATRYWAŁY
JEDYNE WIERNE PSIE OCZY
/ 1993.08.04./
170.
TO CO ZACHWYCA
JEST ULOTNE:
GWIAZDY NAD TOBĄ
CISZA OBOK CIEBIE
LATO W TOBIE I WE MNIE
PTAKI KRĄŻĄ
RZUCAJĄ CIEŃ
ZNIKA WSZYSTKO
CO ZATRZYMAĆ CHCĘ
JUŻ NIEWAŻNY ŚWIT
SZELEST NOCY PRZERAŻA
CZAS
W PODUSZCE SIĘ SKRYĆ
ZDUSIĆ ŁZY
NIE WIEDZIEĆ NIC …
/ 1993.08.15./
171.
BYŁAM SAMA
I BAŁAM SIĘ SZCZĘŚCIA
W RUINACH DAWNEJ WIARY
HULAŁ WIATR
BRAKOWAŁO CIEPŁEJ NOCY I NIEBA
NIE UMIAŁAM SAMOTNIE
DOTKNĄĆ GWIAZD
WIELE GODZIN
UGŁASKAŁAM MILCZENIEM
SNY CIĄŻYŁY
ODEPCHNĄŁ MNIE ŚWIAT
PUSTYM WZROKIEM
CZĘSTOWAŁAM MARZENIA
W PRÓŻNI TKWIŁAM
OMIJAŁ MNIE CZAS
ROZRZUCIŁAM
TAK DUŻO GORYCZY…
TRUDNO POJĄĆ
LECZ ZDARZYŁ SIĘ CUD!
WŚRÓD CIEMNOŚCI
DNI ZACZĘŁAM ZNÓW LICZYĆ
DNI TAK NOWE
JAK WSCHÓD SŁOŃCA
ZNAD GÓR
TYLKO TOBIE
MOJĄ RADOŚĆ ZAWDZIĘCZAM
TYLKO TOBIE
PODZIĘKOWAĆ DZIŚ CHCĘ
ZA TWĄ PRZYJAŹŃ
CO ZMIENIŁA MI SERCE
I ZA DŁONIE
TAK PRZYJAZNE WE MGLE
/ 1993.08.16./
172.
W MOIM SERCU
ZAKWITŁO COŚ
NA KSZTAŁT
KWIATU
PIĘKNĄ WOŃ
CZUJĘ NOCĄ
GDY
SZCZĘŚCIE MINIONYCH
CHWIL
KROPIĘ ŁZAMI
TĘSKNOTY
/ 1993.08.16./
173.
GDZIEŚ NA DNIE DUSZY ŻYJESZ
CHOĆ SMAKU UST NIE CZUJĘ
LECZ SERCE W CISZY BIJE
SZARPANE PYTAŃ ROJEM
GDY OCZY DO SNU KŁADĘ
SPRZECIWIAM SIĘ SNÓW BARWIE
NIECH BĘDĄ JAK DNI SZARE
NADZIEI NIE MA ŻADNEJ!
PRZYJAŹŃ TA WCZORAJ BYŁA
SŁOŃCE TEŻ WCZORAJ ZGASŁO
DŁOŃ OBOK DŁONI DRŻAŁA
OBIETNIC PEŁNĄ GARŚCIĄ
DZIŚ MIĘDZY MNĄ A SZCZĘŚCIEM
KURTYNA CIĘŻKA SPADŁA
NA STOLE WRZOSU BUKIET
- SYMBOL NASZEGO LATA
/ 1993.08.18./
174.
Z TOMIKIEM POEZJI
PRZY SERCU
ZE ZMROKIEM PUSZYSTYM
PRZY TWARZY
PRZEZ OKNO
PODZIWIAM ZE SMUTKIEM
MILKNĄCE TŁO
KRAJOBRAZY
TO KONIEC LATA…
JUŻ PEJZAŻ
ZAGARNIA PRZESZŁOŚĆ
ZACHŁANNA
SEKUNDA
MINUTA
GODZINA
MINĘŁA
NIE WRÓCI
UMARŁA
/ 1993.08.21./
LIPIEC
244.
CZEKAM NA CIEBIE
PO ROZSIANYCH MYŚLACH MOICH
STĄPAM
MAŁYCH CHWIL OPIEKUNKA
NIOSĘ ICH NARĘCZE
SŁOŃCU NA TARCZĘ RZUCAM
ROZKOCHANE SERCE
W POEZJĘ WPATRZONA
SAMOTNA
MILCZĄCA
TYLKO NA CIEBIE CZEKAM
ZA TOBĄ TYLKO TĘSKNIĘ
/1994. 07.03./
245.
GĘSTYCH MGIEŁ
POWIERNICZKA
PROSTYCH SŁÓW
PATRONKA
W NIEZALEŻNEJ OTCHŁANI
SPOKOJNIE ODDYCHAM
WIECZNYCH SNÓW
KRAINA
TO MOJA
OJCZYZNA
TAM DALEKA OD TŁUMU
ZBRATAŁAM SIĘ Z CISZĄ
/1994. 07.03./
246.
OTO CAŁY MÓJ ŚWIAT
W GWARZE LUDZKICH
STÓP
BEZ PRAWA
NA OTWARCIE UST
W SŁONYCH MYŚLACH
BRODZĘ
NIE MA NAS
NIE MA DRZWI
NIE MA SZANS
PRZYMYKAM OCZY
NA LUDZKI
ŚMIECH
ODCHODZĘ
/1994. 07.03./
247.
OTO MY
Z DUSZĄ NA RAMIENIU
WPISANI W SŁOWA
ZBYT WIELE CHWIL
ROZDALIŚMY SOBIE
NA OŚLEP
NIE UNIKNIEMY STRAT
RANA
BĘDZIE ROZLEGŁA
PRZYSZŁOŚĆ CHWIEJNA
JAK DOMEK Z KART
UPADNIE
LUB PRZETRWA
OTO MY
A W NAS
SAMOTNOŚĆ TYLKO
NIEZMIENNA
/1994. 07.11./
248.
ZBYT BLISKIE
RAMIONA TWOJE
WCZORAJ
NIE ZNAŁAM ICH JESZCZE
STRZĘPY LISTÓW
URWANE SŁOWA
RZUCAŁAM W PRZESTRZEŃ
ZBYT BLISKIE
RAMIONA TWOJE
W SZKLANYCH MURACH WZRUSZEŃ
ZAMKNIĘTA
WIEM
NADEJDZIE TA CHWILA
BOJĘ SIĘ JUTRA
/1994. 07.11./
249.
WIECZÓR
WZIĄŁ MNIE
W KRZYŻOWY OGIEŃ
PYTAŃ
JESTEŚ DALEKO
NIE USŁYSZYSZ SZEPTU
MOICH ZACIŚNIĘTYCH
UST
SPOJRZYSZ WTEDY
GDY POZWOLĘ CI
UKOŁYSAĆ MNIE DO SNU
DELIKATNYM SZEPTEM
TRAW
JUŻ NIE ZABŁĄDZĘ
WSZĘDZIE
ODNAJDZIE MNIE
TWÓJ GŁOS
W TĘSKNOCIE MOICH STÓP
JEST TYLKO JEDNA
PRAWDA
KTÓRA NIEOMYLNIE
WSKAZUJE MI
DROGĘ
DO CIEBIE
/1994. 07.25./
250.
BÓL
ROZSADZA NAM PIERŚ
TY
POTRAFISZ WALCZYĆ
JA
WOLĘ CICHĄ PRZYSTAŃ
LASU
ZOBACZ
ZA TYM DRZEWEM
ZACZYNA SIĘ INNY ŚWIAT
ŚWIAT NASZYCH MARZEŃ
BŁĘKITNY ZAMEK Z MOICH SNÓW
/1994. 07.25./
251.
ODPOCZYWAM
POD CICHYM BALDACHIMEM
MARZEŃ
NIEBO BŁĘKITNE
ŚWIAT ZIELONY
NIEDOJRZAŁY
JAK JA
WCZORAJ
/1994. 07.26./
252.
MOCNO ZAMYKAM
OCZY
POWIEKI
WIDZĄ TO
CZEGO NIE POTRAFIĘ
DOSTRZEC
TO TY
DALEKI LUB BLISKI
JESTEŚ ZE MNĄ
NAWET WTEDY
GDY NIE UMIEM
UWIĘZIĆ CIĘ
W SŁOWACH
/1994. 07.27./
253.
SPOTKAŁAM CIĘ
NIE ZMIENI TEGO NAWET
ŚMIECH
W ZASIĘGU SZCZĘŚCIA
MINIONE DNI
RAMIONA TWOJE ZBYT BLISKO
NIŻ BYĆ POWINNY
PROSZĘ
ZOSTAŃ
/1994. 07.27./
254.
NADSZEDŁ CZAS
WYBORU
NA SZALI UCZUĆ
PRZESZŁOŚĆ
I
PRZYSZŁOŚĆ
STĄD JUŻ TYLKO
KROK
DO
MIŁOŚCI
/1994. 07.27./
255.
MYŚLAŁAM DŁUGO
STAWIAŁAM ZA I PRZECIW
OGLĄDAŁAM
BYŁEŚ NIEZMIENNY
TEN SAM CO WCZORAJ
STANOWCZY
NIE MASZ OCZU
Z POPRZEDNIEGO WCIELENIA
KONTRASTUJESZ Z TAMTYMI
DŁOŃMI
ALE JEST W TOBIE COŚ
CO POZWALA MI WIERZYĆ
ŻE JESZCZE NIE WSZYSTKO
STRACONE
/1994. 07.27./
256.
ZAPUKAŁAM
DO
DRZWI
JA
STRUDZONY
WĘDROWIEC
PRZESTĄPIŁAM
PRÓG
SPRAGNIONA
UCZUĆ
PODAŁEŚ
MI
DŁOŃ
PRZEŻYŁAM
/1994. 07.27./
WPISY ARCHIWALNE DO 2013:
Drodzy Odwiedzający, Pasjonaci, Genealodzy, Miłośnicy wspomnień i
historii -
proszę o pomoc, dotyczącą zamieszczonych poniżej fotografii z lat 1912 -
1915.Na strychu rodzinnego domu w Rybnicy, odnalazłam szklane klisze,
które po
wywołaniu odsłaniają miejsca i ludzi nie związanych z moją rodziną.
Fotografie
zostały wykonane w zakładzie fotograficznym we Lwowie i prawdopodobnie
uwieczniono na nich gospodarstwo położone w dawnej Galicji. Być może,
związane
są z pałacem w Rudzie Różanieckiej, ale to tylko moje przypuszczenia.
Proszę o
kontakt, jeśli ktoś z Państwa dostrzegłby w zamieszczonych fotografiach
znajome
miejsca lub rysy twarzy. Z góry dziękuję za pomoc.
 |
| 1 |
 |
| 2 |
 |
| 3 |
 |
| 4 |
 |
| 5 |
 |
| 6 |
 |
| 7 |
 |
| 8 |
 |
| 9 |
 |
| 10 |
 |
| 11 |
 |
| 12 |
 |
| 13 |
 |
| 14 |
 |
| 15 |
 |
| 16 |
 |
| 17 |
 |
| 18 |
 |
| 19 |
 |
| 20 |
 |
| 21 |
 |
| 22 |
 |
| 23 |
 |
| 24 |
 |
| 25 |
 |
| 26 |
 |
| 27 |
 |
| 29 |
 |
| 30 |
 |
| 31 |
 |
| 32 |
 |
| 33 |
 |
| 34 |
 |
| 35 |
 |
| 36 |
 |
| 37 |
 |
| 38 |
 |
| 39 |
 |
| 40 |
 |
| 41 |
 |
| 42 |
 |
| 43 |
 |
| 44 |
 |
| 45 |
 |
| 46 |
 |
| 47 |
 |
| 48 |
 |
| 49 |
 |
| 50 |
 |
| 51 |
 |
| 52 |
 |
| 53 |
 |
| 54 |
 |
| 55 |
 |
| 56 |
 |
| 57 |
 |
| 58 |
 |
| 59 |
 |
| 60 |
 |
| 61 |
 |
| 62 |
 |
| 63 |
 |
| 64 |
 |
| 65 |
 |
| 66 |
 |
| 67 |
 |
| 68 |
 |
| 69 |
 |
| 70 |
 |
| 71 |
 |
| 72 |
 |
| 73 |
 |
| 74 |
 |
| 75 |
 |
| 76 |
 |
| 77 |
 |
| 78 |
 |
| 79 |
 |
| 80
Kilka słów na temat powyższych fotografii:
Na strychu rodzinnego domu w Rybnicy, odnalazłam szklane
klisze, które po wywołaniu odsłaniają miejsca i ludzi nie związanych z moją
rodziną. Fotografie zostały wykonane w zakładzie fotograficznym we Lwowie i
prawdopodobnie uwieczniono na nich gospodarstwo położone w dawnej Galicji. Być
może, związane są z pałacem w Rudzie Różanieckiej, ale to tylko moje
przypuszczenia. Wiele w historii pałacu, jego właścicieli Brunickich i Rudy Różanieckiej, wskazuje na to miejsce ( m. in. gospodarstwo, mleczarnie, stawy
rybne, stary dwór w Rudzie) Informacje na ten temat znajdują się pod poniższymi
linkami:
Szklane klisze udostępniłam Panu Zygmuntowi Jaroszowi, z
którym staramy się odgadnąć ich historię zamkniętą w szkle. Pan Zygmunt
przekazał szklane klisze do zakładu fotograficznego Pana Adama Gąsianowskiego w
Zamościu, gdzie zostały wywołane i odsłaniają bardzo ciekawe twarze, ludzi i
miejsca.
Niektóre z nich, trafiły na wystawę w Galerii Starej Fotografii
http://www.zamosconline.pl/text.php?id=7777&rodz=kul&tt=adama-gasianowskiego-czar-starej-fotografii-
|
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz